Cookies Ta strona używa plików cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia zindywidualizowanych usług oraz tworzenia statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia w opcjach Twojej przeglądarki. Więcej informacji. Zamknij
Sacrum Profanum 2024
10

listopada
piątek



Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/server304836/ftp/sacrumprofanum.com/templates_c/%%82^828^8282CE30%%item.tpl.php on line 31
18.00

Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej

Koncert

Nowa muzyka w Starym

KUP BILET

Każdą lokalizację traktujemy w tym roku wielowymiarowo, a w sposób szczególny dotyczy to przestrzeni Starego Teatru. Zagramy tam, gdzie zwykle się nie gra! Zapraszamy w podróż przez czas i przestrzeń, przez które poprowadzi nas muzyka – o miłości, różnorodności, relacjach i napięciach. Wystąpią Chór Polskiego Radia, Pepol/Krzewiński oraz Górczyński/Kiwer z Wiak.

 

Michał Pepol i Kuba Krzewiński szukają odpowiedzi na pytanie: Jak brzmi romans w XXI wieku uchem współczesnych kompozytorów? Odpowiedzi znajdziemy w performatywnym programie o miłości – od Fukuoki, przez Luciera, aż po Korę.

 

Przesyceni romantyzmem kompozytorzy poprzedniego stulecia stronili od miłosnych uniesień. Jednak XX wiek minął już na dobre, więc kompozytorzy na powrót mogą swoimi utworami opowiadać o romansach, mówić wprost o uczuciach, namiętności i fizyczności. Napięcie, dystans, bliskość lub jej brak są istotą duetów Kuby Krzewińskiego i Alvina Luciera – choć u każdego z kompozytorów opowiedziane w inny sposób. Kompozycje Niny Fukuoki oraz Kory w wersji Michała Pepola tworzą klamrę koncertu solowymi wykonaniami, w których miłość pojawia się w jeszcze bardziej dosłownej formie. Utwór Fukuoki traktuje o szczególnej relacji muzyka i jego instrumentu zestawionej z praktykami BDSM. Natomiast Pepol w wysmakowany sposób przekomponowuje Kocham cię, kochanie moje zespołu Maanam. Elementem spajającym cały program jest uwypuklony aspekt performatywny, którym twórcy posługują się, żeby poszerzyć metaforykę i znaczeniowość muzyki. 

 

Michał Górczyński przywiezie swój najnowszy projekt Roboty-duety, które tworzy z profesjonalnym ramieniem robotycznym. W dalszej części roboty zastąpi krakowski modularz Wojtek Kiwer z syntezatorami własnej konstrukcji, a ich wspólną improwizację Dominika Wiak zinterpretuje tańcem.

 

Pomysł na Roboty-duety to efekt półrocznej pracy w ramach stypendium artystycznego miasta Warszawy oraz współpracą z firmą ABB. Roboty jako maszyny wytwarzające dźwięki są tematem budowania historii muzycznych. Artysta bada związek ruchu z wywoływanym przezeń dźwiękiem. Dynamika i sublimacja każdego gestu wypracowanego przez lata ćwiczeń decyduje o technice wykonawcy. „Technika” dotyczy również współczesnych robotów z całą ich niedoskonałością, ograniczonym programowaniem i mechaniką. Współdziałanie muzyka i maszyny zastąpi żywa improwizacja. W dalszej części do Górczyńskiego dołączy krakowski modularz Wojtek Kiwer z syntezatorami własnej konstrukcji, a ich wspólną improwizację Dominika Wiak zinterpretuje tańcem.

Rytmiczny lub medytacyjny – dwie odmiany minimalizmu zaprezentuje Chór Polskiego Radia, który sięga po amerykańskie i litewskie kompozycje Eastmana, Cage’a, Langa i Digimasa.

 

Minimalizm pojawiał się ostatnio na festiwalu Sacrum Profanum głównie w ujęciu medytacyjnym, praktykowanym w duchu filozofii deep listening Oliveros. W tym roku usłyszymy go jednak także w ujęciu rytmicznym z licznymi powtórzeniami. Obie odmiany zaprezentuje Chór Polskiego Radia, który sięga po kompozycje amerykańskie i litewskie. Wracamy do muzyki Juliusa Eastmana, zbuntowanego czarnoskórego geja, tym razem w utworze na chór kobiecy. Usłyszymy także dwóch innych słynnych Amerykanów – wywrotowca Johna Cage’a oraz natchnionego i uporządkowanego Davida Langa. W twórczości ich obu muzyka na chór zajmuje ważne miejsce. Natomiast z zamiłowania do litewskiej odmiany minimalizmu nie mogliśmy powstrzymać się przed dodaniem do tego zestawu utworu Dominykasa Digimasa.


18.00
schody
John CageFive na pięć głosów (1988) 5′
Dominykas DigimasOscillations na dwa soprany i dwa alty (2020) 6′
 
foyer
Michał Górczyński – nowy utwór* na klarnecistę i robotyczne ramię (2023) 20′
 
Sala Modrzejewskiej
Nina Fukuokaon_the_other_side – scene for a violinist na skrzypce (2018–2023) 10′
Alvin LucierLove Song na dwoje skrzypiec (2016) 13′
 
Duża Scena
Julius Eastman – Colors na chór a cappella (1973) 20′
 
foyer
Michał Górczyński / Wojtek Kiwer / Dominika Wiak – improwizacja (2023) 20′
 
Strefa BE
Kuba KrzewińskiContre No. 1 na skrzypce i wiolonczelę (2017) 15′
Kora, Michał PepolPlanety w Kadyksie na wiolonczelę i elektronikę (2023) 7′
 
szatnia
David Lang – for love is strong (after The Song of Songs) na chór a cappella (2008) 11′
 
Kuba Krzewiński – skrzypce
Michał Pepol – skrzypce, wiolonczela
 
Michał Górczyński – klarnet
robotyczne ramię – keyboard, ukulele
Wojtek Kiwer – syntezator modularny
Dominika Wiak – taniec
 
Chór Polskiego Radia
Szymon Bywalec – dyrygent

Miejsce: Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej

Projekt współfinansowany ze środków Miasta Krakowa.
* Projekt jest realizowany w ramach stypendium m. st. Warszawy.


 





Linki: 
Posłuchaj Contre No. 1 / Kuba Krzewiński
Posłuchaj KCKM / Michał Pepol
Posłuchaj Oscillations / Dominykas Digimas
Posłuchaj for love is strong / David Lang